Την τελευταία μέρα του Φεστιβάλ Πνευματικής Αφύπνισης πάντοτε ανάβουμε μια φωτιά προς τον Άγιο Αρχάγγελο Μιχαήλ.

Αυτό το ιερό γεγονός αποτελεί επισφράγισμα όλων των εργασιών που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια των ημερών του Φεστιβάλ.

Το να ανάψουμε μια φωτιά δεν έχει πραγματικά σημασία παρά μόνον αν χάρη σ’ αυτήν μπορούμε να αγγίξουμε την ιερή φωτιά, προκειμένου να μας πυροδοτήσει με την αγάπη της ώστε να μπορέσουμε να ακτινοβολούμε, να διαχέουμε αυτή την αγάπη η οποία, παντού όπου θα πηγαίνουμε, θα δημιουργεί την νέα ζωή.

Την Πράξη αυτή καλούμε “Εορτή του Άγιου Μιχαήλ”, και σχετίζεται άμεσα με το στοιχείο της Φωτιάς. Όταν είμαστε συγκεντρωμένοι όλοι γύρω από την φωτιά, αντιπροσωπεύουμε το σύμβολο του κύκλου με το κεντρικό σημείο.

Όταν κοιτάζουμε την φωτιά, πρέπει να το κάνουμε με την επιθυμία να βγούμε από την περιφέρεια της ζωής για να πλησιάσουμε στο κέντρο όπου βρίσκεται η θεϊκή φωτιά που είναι η Αγάπη, η φωτιά που είναι το Πνεύμα. Εκείνη τη στιγμή η φωτιά παίρνει τις σκέψεις μας, τα συναισθήματα μας και τα μεταφέρει προς τα πάνω.

Όλα αυτά τα κλαδιά που είναι μαύρα, ξερά και παραμορφωμένα, μετασχηματίζονται σε ενέργεια, σε φως, σε θερμότητα.

Όσο κανείς θεωρεί τη θυσία σαν μια στέρηση, σαν μια φτώχεια, σημαίνει ότι δεν έχει καταλάβει τίποτε.

Η πραγματική θυσία είναι ο μετασχηματισμός όλων των στοιχείων που έχουν χρησιμοποιηθεί, γεράσει, λερωθεί, σε φως, θερμότητα, δηλαδή σε Σοφία και Αγάπη.

Σας προσκαλούμε να βιώσετε, μαζί με όλους μας την Ιερή αυτή τελετή επισφράγισης όλων των εργασιών του Ιερού Φεστιβάλ. Αφιερώνοντας την παρουσία σας και εκδηλώνοντας αυτήν την όψη του Θεού εκ μέρους της Ανθρωπότητας, οι καταρράκτες του Ουρανού θα ανοίξουν σε ανταπόκριση της εγκάρδιας δέσμευσης σας!